Goodmoooorning aan allen,

Het lange wachten op een verhaaltje, van de meester zelfve, zal beloond worden met een stukje proza dat zelden zijn gelijke heeft gehad of ooit nog zal hebben ( iedereen al mee wie aan het typen is?...) ;o). Ons Elisa isondertussen de foto's aan het uploaden.

Eerste onze 5-daagse in Saigon (oftewel Ho Chi Minh City).

Elisa was wat negatief over de drukste en dichtst bevolkte stad van het land. Mijn indruk van deze bruisende stad is dat alles daar om geld draait, ze worden dus al wat meer westers... .Het enige verschil met bij ons dat ze gel willen verdienen om te overleven. No work, no money-no money, no food. Je moet weten dat het gemiddelde inkomen in Vietnam rond de 150 USD draait... .

Het enige wat echt stoorde zijn die duizende scooters die constant toeteren en overal tussenvroetelen. Zelfs een gezellige avondmarkt verkloten ze door zich overal tussen en over te rijden.

We hebben trouwens 65 jaar onafhankelijkheid van Vietnam mee mogen vieren. Voor de historici onder jullie dat was op 02.09.2010. De afsluiter van dit feest was er 15 minuten durend vuurwerk. Tijdens dit vuurwerk stond het leven even stil in HCMC. Iedereen stopte waar hij stond, dus ook bussen, auto,s en scooters ( gewoon in het midden van de weg dus, geen doorkomen meer aan). Nadien trok het verkeer zich weer op gang alsof er niets gebeurd was. Voor de andere bisienswaardigheden in hcmc kon u Elisa haar tekstje herbelezen.. enkel dit nog: Blijkbaar hebben de Amerikanen ook Belgisch wapens gebruikt.. de Amerikanen waren blijkbaar wel heel wanhopig op een gegeven moment..

Tussendoor zijn we dus 2 dagen naar de Mekong Delta geweest. Leuk, ontspannend. Gans de dag op stap met ons tweetjes met eigen bootje en gids.

Het hoofdstuk Saigon hebben we afgesloten met een bezoek aan de Chu Chi tunnels. Indrukwekkend, maar toch ook om stil van te worden. In the warmuseum al omdervonden dat de Vietnamezen de Amerikanen uiteraard rauw lusten, maar daar hebben we een filpje gezien waar Vietnamezen Americankiling award kregen.. toch ook wel vies. Ik heb ook nog met een M1 geschoten (zie foto). Niet normaal. Het lawaai en terugslag dat die machine maakt, de AK 47 leek toch wat handiger in de jungle.. Die middag trokken zwarte wolken vanuit zee langs de hemel en regen zich boven de stad aaneen. De weerschijn van bliksemflitsen aan de horizon en een warme wind die naar stof en electriciteit rook, voorspelden de nadering van een stevige zomerstorm. Eenmaal bij Chinatown in Saigon aangekomen begonnen de eerste druppels te vallen, glinsterend en zwaar als uit de hemel stortende munten. Tegen de tijd dat we binnen waren gelopen, sloeg de regen met kracht op het dak en leek de nacht overhaast aan te breken, slechtst af en toe onderbroken door boven de stad exploderende lichtflitsen, gevolgd door donder en razernij. (zie foto) Het was onze eerste en tot nu toe enige regenbui..

Na een tocht met een zeer comfortabele en nette nachttrein, 1.5 uur taxi en 15 mimuten varen kwamen we aan bij ons volgend verblijfplaats voor de komende 3 dagen. Het palmeneiland. Tijdens het varen zei Elisa: wat zou het leuk zijn als ons resort die daar zou zijn ( wijzend naar een strandje met 15 zichtbare hutjes een wat palmbomen), waarna de schipper stuurboord draaide en ons effectief naar het paradijs toe vaarde. Het eten was lekker tout court, de hutjes waren basic, maar het uitzicht.. nog nooit gezien, niet normaal. Als er al een hemel op aarde zou bestaan, dan zou het daar zijn ( zie foto's).

Daarna namen we wederom de nachttrein. Deze maal richting Hoi An, waar we verblijven voor 4 dagen. Leuk stadje, maar dit verhaal hou ik voor de volgende keer...

Groetjes Cedric en Elisa