Halong Bay

tot onze spijt groeten we jullie voor een laatste keer. Morgen keren wij al terug naar Belgie en zit onze geweldige vakantie erop.

Onze laatste trip bestond uit een tweedaagse in Halong Bay. Halong Bay ligt in het noorden van Vietnam en bestaat uit honderden kalkstenen rotsten die uit het water rijzen. Er zijn verschillende legendes over deze baai. Het volgende is er eentje van: Bewapend met rotsen daalde een drakenmoeder met haar kinderen af uit de bergen. Ze doodden een monster dat de mensen schrik aanjoeg met het werpen van rotsblokken. De rotsen bleven ter herinnering aan het gevecht van de draak in de zee liggen.

Na drie uurtjes rijden met de bus naar deze baai, scheepten we in op een van de vele jonken. Na ons geinstalleerd te hebben in de kajuit konden we genieten van de lunch. Ondertussen voer onze boot al door het prachtige landschap van Halong Bay. Na de lunch bezochten we de surprising cave, 3 grote grotten waarbij je toch even stilstaat bij de kracht van moeder natuur.

Na nog een duik in de Zuid-Chinese zee, was het tijd om ons klaar te maken voor het diner. Onze boot gooide het anker uit in een idyllisch baaitje tussen de rotsen, ver weg van het getoeter en het geroezemoes van het vaste land. na een bezinningsmoment onder een prachtige sterrenhemel kropen we onder de wol.

De tweede dag stond er enkel nog een bezoek aan een lagune op het programma. Veel te snel was dit tripje voorbij... en nu zitten we dus terug in Hanoi.

We gaan vanavond nog eens uitgebreid gaan eten om onze reis in Vietnam met een knaller af te sluiten!!

Tot gauw allemaal

Sapa

goedemorgen allemaal.

Vanmorgen zijn wij terug toegekomen in Hanoi, na een driedaagse trekking in Sapa. Sapa was ronduit schitterend. We zijn blij dat we onze reis hebben omgegooid om Sapa toe te voegen aan de trip. Maar we beginnen bij het begin.

Na een comfortabele (in zoverre dit mogelijk was) nachttrein, kwamen we om 5u30 toe in Sapa waar een zeer enthousiaste gids ons opwachtte. Wij waren uiteraard wat minder enthousiast, maar na een uitgebreid ontbijt en een douche waren we klaar voor vertrek. Op het programma stond een wandeling van een 6tal uur naar een bergdorp waar we gingen overnachten. Tijdens deze wandeling konden we genieten van de prachtige uitzichten (terrasrijstvelden) en op moeilijkere stukken werden we geholpen door de plaatselijke bevolking (al dan niet in de hoop om ons acheteraf prularia te verpatsen; ja wij zijn bezweken).

Waar we eerst een beetje voor vreesden, bleek uiteindelijk een van de leukste avonden van vietnam te worden: de overnachting bij de plaatselijke bevolking. We werden in de homestay getrakteerd op een feestmaal aangevuld met ``happy water``. Dit is een likeurachtig drankje op basis van rijst (cedric waande hem even in oostenrijk bij Schorte en begon eigenhandig een torentje te bouwen... ). Meerdere malen hebben we moeten ad fundumen omdat iedereen wel eens ee toost wou uitbrengen. Verder werden we ook getrakteerd op het muzikaal talent van onze gids.

(ik, Cedric, neem over na een kleim dispuutje met Elisa - dit wegens articulatieproblemen (van mij)en hongerklop (van wie denk je..) ons eerste dispuut van de reis/valt goed mee me dunkt)

De tweede dag van onze trekking bleek nog adembenemender te zijn dan de eerste. De uitzichten, letterlijk na elke draai/hoek verscholen, waren priceless en behoren in onze ogen tot de lijst ' te ziene zaken voor ik dood ga'..

De derde dag vonden de weergoden het tijd om ons nog eens te trakteren op een regenbui, die ons verwende tot in onze onderbroek. Dit ten spijt van regenjassen en poncho's. Maar de hilarische gids, de uitzichten en het bezochte dorpje maakten alles goed. Alvorens de nachttrein richting Hanoi te nemen, trakteerden we ons zelf op een warm kruidenbad en een massage. Het leven wordt echt niet beter dan dat.

En vandaag zijn we dus terug in Hanoi. Om 5 uur toegekomen. Gelukkig onmiddellijk een kamer gekregen zodat we nog even konden tukken. En nu gaan we gaan eten, want Elisa begint aan mijn kuiten te kauwen.. euh oren te zagen.. ;o)

Wat kan liefde toch mooi zijn..

Tot later

Cedric en Elisa

Van Hoi An naar hanoi

hallo iedereen.

na vier dagen hoi an zijn we aangekomen in hanoi. Hoi an was een zeer gezellig klein stadje die behoort tot het werelderfgoed. Hier stonden dus nog voornamelijk oude japanse huizen en chinese tempels. (Vietnam is bijna door iedere cultuur wel eens ingenomen). Ook ons hotel was daar een voltreffer met het leuke zwembad. Om 8 uur `s morgens was het al rond de 35 graden en rond de middag ging het kwik zeker boven de 40 graden. Het zwembad was dus een welgekomen verkoeling.

Hoi An staat voor twee dingen bekend. Ten eerste ligt my son hier dichtbij. Dit is een tempelcomplex van de Champa-mensen. Het wordt vaak beschreven als het kleine broertje van de Ankor What. Vandaag de dag zijn er enkel nog ruines te zien, dankzij de bombardementen van de amerikanen. Was zeer mooi, maar te heet (boven de 40 graden en geen schaduw).

Hoi An staat ook bekend voor zijn talrijke kleermakers. Een op maat gemaakt pak kost hier maar 100 dollar. Alles wat je wil, maken ze in een dag. Hemden, schoenen, botten, kleedjes, dassen, sletsen,.... Onze bagage was opeens een stuk voller....

Op een avond hebben we ook eens meegedaan met een vietnamees spelletje, iets wat op bingo trekt. We weten nog altijd niet precies hoe het werkt, maar ik kreeg af en toe een vlaggetje en opeens een rode vlag. We hadden gewonnen!!!!!

Gisteren zijn we dan met het vliegtuig naar Hanoi gevlogen, hoofdstad van Vietnam en de uitvalsbasis voor de komende dagen.

Vandaag even Ho Chi Minh bezocht in zijn mausoleum. Jammer genoeg is hij voor 2 maanden weg naar Rusland voor herstellingswerken. Ho chi minh is gebalsemd en wordt ieder jaar overgebracht naar Rusland voor onderhoud.

Straks vertrekken we naar Sapa voor een driedaagse trekking. We kijken er al naar uit, want blijkbaar hen je daar prachtige vergezichten en kunnen we weer genieten van de stilte en de rust.

Tot woensdag!!

dikke kus en groetjes

Cedric en Elisa

10 dagen Vietnam

Goodmoooorning aan allen,

Het lange wachten op een verhaaltje, van de meester zelfve, zal beloond worden met een stukje proza dat zelden zijn gelijke heeft gehad of ooit nog zal hebben ( iedereen al mee wie aan het typen is?...) ;o). Ons Elisa isondertussen de foto's aan het uploaden.

Eerste onze 5-daagse in Saigon (oftewel Ho Chi Minh City).

Elisa was wat negatief over de drukste en dichtst bevolkte stad van het land. Mijn indruk van deze bruisende stad is dat alles daar om geld draait, ze worden dus al wat meer westers... .Het enige verschil met bij ons dat ze gel willen verdienen om te overleven. No work, no money-no money, no food. Je moet weten dat het gemiddelde inkomen in Vietnam rond de 150 USD draait... .

Het enige wat echt stoorde zijn die duizende scooters die constant toeteren en overal tussenvroetelen. Zelfs een gezellige avondmarkt verkloten ze door zich overal tussen en over te rijden.

We hebben trouwens 65 jaar onafhankelijkheid van Vietnam mee mogen vieren. Voor de historici onder jullie dat was op 02.09.2010. De afsluiter van dit feest was er 15 minuten durend vuurwerk. Tijdens dit vuurwerk stond het leven even stil in HCMC. Iedereen stopte waar hij stond, dus ook bussen, auto,s en scooters ( gewoon in het midden van de weg dus, geen doorkomen meer aan). Nadien trok het verkeer zich weer op gang alsof er niets gebeurd was. Voor de andere bisienswaardigheden in hcmc kon u Elisa haar tekstje herbelezen.. enkel dit nog: Blijkbaar hebben de Amerikanen ook Belgisch wapens gebruikt.. de Amerikanen waren blijkbaar wel heel wanhopig op een gegeven moment..

Tussendoor zijn we dus 2 dagen naar de Mekong Delta geweest. Leuk, ontspannend. Gans de dag op stap met ons tweetjes met eigen bootje en gids.

Het hoofdstuk Saigon hebben we afgesloten met een bezoek aan de Chu Chi tunnels. Indrukwekkend, maar toch ook om stil van te worden. In the warmuseum al omdervonden dat de Vietnamezen de Amerikanen uiteraard rauw lusten, maar daar hebben we een filpje gezien waar Vietnamezen Americankiling award kregen.. toch ook wel vies. Ik heb ook nog met een M1 geschoten (zie foto). Niet normaal. Het lawaai en terugslag dat die machine maakt, de AK 47 leek toch wat handiger in de jungle.. Die middag trokken zwarte wolken vanuit zee langs de hemel en regen zich boven de stad aaneen. De weerschijn van bliksemflitsen aan de horizon en een warme wind die naar stof en electriciteit rook, voorspelden de nadering van een stevige zomerstorm. Eenmaal bij Chinatown in Saigon aangekomen begonnen de eerste druppels te vallen, glinsterend en zwaar als uit de hemel stortende munten. Tegen de tijd dat we binnen waren gelopen, sloeg de regen met kracht op het dak en leek de nacht overhaast aan te breken, slechtst af en toe onderbroken door boven de stad exploderende lichtflitsen, gevolgd door donder en razernij. (zie foto) Het was onze eerste en tot nu toe enige regenbui..

Na een tocht met een zeer comfortabele en nette nachttrein, 1.5 uur taxi en 15 mimuten varen kwamen we aan bij ons volgend verblijfplaats voor de komende 3 dagen. Het palmeneiland. Tijdens het varen zei Elisa: wat zou het leuk zijn als ons resort die daar zou zijn ( wijzend naar een strandje met 15 zichtbare hutjes een wat palmbomen), waarna de schipper stuurboord draaide en ons effectief naar het paradijs toe vaarde. Het eten was lekker tout court, de hutjes waren basic, maar het uitzicht.. nog nooit gezien, niet normaal. Als er al een hemel op aarde zou bestaan, dan zou het daar zijn ( zie foto's).

Daarna namen we wederom de nachttrein. Deze maal richting Hoi An, waar we verblijven voor 4 dagen. Leuk stadje, maar dit verhaal hou ik voor de volgende keer...

Groetjes Cedric en Elisa

Van de Chu chi tunnels naar palmeneiland

Hallo idereen.

Hier zijn we weer. We hebben een paar dagen geen internet gehad daar we in paradijs waren. Maar hier komt dus het vervolg van ons avontuur, bekeken vanuit mijn (elisa) standpunt. Cedric ging vanavond zelf ook een verhaaltje schrijven.

Het laatste verhaaltje speelde zich dus af in de Mekongdelta. de volgende morgen zijn we om 6 uur opgestaan om de drijvende markt te bezichtigen. We waren daar ond 7u30 maar de grootste drukte was toen al gepaseerd. Dus we hebben ze niet in volle actie kunnen zien, maar we hebben toch een goede indruk gekregen. Na dit bezoekje gingen we terug naar Saigon (Ho Chi Minh City). De dag erop stond een bezoek aan de Chu Chi tunnels op het programma. Dit was wel redelijk indrukwekkend. De chu chi tunnels werden gebruikt door de Viet Cong om hun te verdedigen tegen de Amerikanen. De vietcong hebben zo`n 300 km lange tunnels gemaakt om zich ondergronds te kunnen verplaatsen en om hinderlagen te maken. Vandaag de dag kunnen er nog op twee plaatsen deze tunnels worden bezocht. Ze zijn wel aangepast aan de Westerlingen (ze zijn dus een beetje breder en groter gemaakt). Ik heb 20 meter door de tunnels gekropen en Cedric 40 m (wat het maximum was). Voor mij was het toch een beetje te eng.

Die avond hebben we nog de nachttrein genomen naar Na Thrang. Rond 5u30 `s morgens daar aangekomen en in een busje gestapt naar Palmeneiland, Na twee uur rijden en nog een half uurtje met de boot kwamen we aan in het paradijs. Palmeneiland is een priveeiland van het resort. Er staan 23 hutjes langs hetwater dus iedereen heeft zicht op de zee. Ik moet zeggen het uitzicht en dit voor 360 graden was schitterend!!!!Op dit eiland was het gewoon genieten!!!! We zijn ook gaan snorkelen dus weer veel visjes gezien, een paar nemo`s, botjes, sebastiaantjes, en enkele zeesterren. Genieten!!!

Nu zijn we juist toegekomen na alweer een nachttrein in Hoi An. Vandaag gaan we kijken voor een kostuum voor Cedric en eens naar de kapper.........

Ik probeer vanavond ook nog wat foto`s te posten!!

dikke zoenen

Elisa

ho chi minh en de mekongdelta

hallo iedereen!!!!!

voila onze eerste drie dagen vietnam zitten erop. Na een lange vlucht en nog een half uurtje wachten op onze visum konden we eindelijk genieten van de vietnamesewarmte(ongeveer zo`n 32 graden...). Onze gids stond ons op te wachten, samen met nog een hollands koppel die ook deze reis maken, om ons te brengen naar het hotel. na een middagdutje konden we eindelijk de stad gaan verkennen. onze eerste indruk: groot, vuil en ongelofelijk druk. In Ho chi Minh zijn ze met z`n 8 miljoen en iets meer dan de helft heeft een brommer. Voetgangers zijn hier zeker de zwakke weggebruiker en hebben hier zeker geen voorrang. dus de straat oversteken is een groot avontuur en simpel: gewoon doorlopen is de boodschap!

De eerste dag hebben we een reunification palace bezocht. dit is het paleis waar de presidenten woonden en waar het einde van de oorlog werd uitgeroepen. Was niet echt een zeer interessant paleis, maar we waren bezig (wat de boodschap was voor onze jetlag). `s avonds zijn we naar een zeer lekker restaurantje gegaan die straatkinderen en jeugdcriminelen te werk stelt in de hoop op een beter leven. Dus daar deden we ook weer eens een goede daad.

De tweede dag zetten we onze tocht voort in ho chi minh. de stad heeft ons nog altijd niet echt kunnen bekoren. Het is eigenlijk een gewone zeer grote moderne stad zonder autenthieke plaatsjes.. Dinsdag bezochtten we het war museum (wel eens raar om een museum te bezoeken waar de Amerikanen als de superslechten werden gezien, wat natuurlijk wel waar)> Het museum was echter wel wat eenzijdig. --> alles uit het oogpunt van de vietnamesen... maar ook interessant.

Daarna in een plaatselijk restaurantje/garage gegeten voor maar 2 euro!!! Daarna nog een pagode bezocht waar Cedric een paar visjes in het water heeft gegooid voor wat geluk (al weet ik eigenlijk niet waarom hij dat nog nodig heeft). Tot slot hebben we de dag afgesloten met de zoo en dit vooral om de drukte te ontsnappen. Veel beestjes gezien en andere beestjes vonden het leuk om mij te bijten. Dank u muggen!

Vandaag reisden we naar de Mekongdelta. Na twee uurtjes rijden vervingen we ons busje door een bootje die ons de komende dag ging rondvaren op de mekong. Na enkele lokale families te hebben gesponserd door een bezoekje te brengen aan hun fabriek (suiker/rijst fabriek), enkele vietnamesen liedjes te horen maken en een uitgebreid lekkere lunch begon onze drie-uur durende tocht naarCan Tho. Eenmaal buiten de steden voerde ons bootje ons langs de rijstvelden en de huisjes van de plattelandsmensen. Zeer rustgevend!

Morgen varen we nog wat rond op de mekomgdelta om daarna terug te keren naar ons hotel in Saigon. Misschien kunnen we vandaar ons volgend bericht posten alvorens we naar het palmeneiland vertrekken.

Groetjes

Cedric en Elisa

Vakantie

Hallo iedereen!!

Een halve dag eerder dan verwacht start ik al mijn vakantie. Op weg naar het werk uitgegleden met de fiets en keihard op mijn knie gevallen. Dus ben ik maar naar het ziekenhuis geweest om alles te checken. Gelukkig alleen maar een grote kneuzing en een mooi blauw/rood/geel kleurtje op de knie, maar ik kan mee op reis! Cedric heeft nog wat werk dus die werkt nog wat door vanavond. Maar hopelijk kan ook hij morgen beginnen aan zijn welverdiende vakantie!

Zondag vertrekken we dus naar Vietnam waar we 3 weken zullen rondtrekken.We reizen van Zuid naar Noord, van Ho chi Minh naar Hanoi.Op deze blog kunnen jullie meevolgen wat we daar allemaal uitsteken en hopelijk kunnen we ook al een paar foto's uploaden, zodat jullie er visueel ook mee van kunnen genieten.

Zo het volgend berichtje zal vanuit Ho Chi Minh zijn!!!

groetjes,

Cedric en Elisa